به گزارش آشکار، در سومین شب مراسم عزاداری فاطمیه هیئت رزمندگان اسلام، حجتالاسلام مهدی طباخیان با طرح نقدی صریح، آفت «ماندن در رأس مسئولیت» و بیماریِ روحیِ «توقعمحوری» در بین برخی نیروهای مذهبی و انقلابی را خطری جدی برای جامعه دینی دانست.
آفت توقعمحوری؛ آسیبی که عمل صالح را نابود میکند
طباخیان با اشاره به روحیه برخی افراد که پس از انجام کار خیر خود را طلبکار جامعه و نظام میدانند، گفت: گاهی آدمی یک قرضالحسنه یا خدمتی انجام میدهد، اما سالها بهدنبال تسویهحساب با مردم میگردد. این بیماری خطرناک، تمام زحمات انسان را نابود میکند.
وی با بیان مثالهای عینی و ملموس از رفتارهای روزمره، تأکید کرد: اسلام بر سر ما منت دارد؛ اگر این را نفهمیم، نه عبادتمان سالم میماند و نه خدمتمان.
- بیماری توقعمحوری، عمل صالح را از بین میبرد.
- عثمان تصور میکرد حق دارد در بیتالمال هرطور خواست تصرف کند.
نقد صریح الگوهای انحرافی از صدر اسلام
خطیب مراسم با استناد به ماجرای عثمان بن عفان و نحوه تصرف او در بیتالمال، تصریح کرد: عثمان تصور میکرد چون صحابه پیامبر است، حق دارد در بیتالمال هرگونه که میخواهد تصرف کند. این روحیه خودبرتربینی زمینهساز فجایع بعدی شد.
او سپس با اشاره به رفتار امیرالمؤمنین(ع)، نمونهای از اوج عدالتخواهی و انضباط مالی را بیان کرد و ماجرای برخورد امیرالمؤمنین با عبدالله بن عباس را یادآور شد: مولا حتی در برابر نزدیکترین یارانش، همان سختگیری و حقمحوری را داشت. حضرت فرمود اگر خیانتی ببینم، با همان ذوالفقاری که کنار هم در صفین بودیم با تو برخورد میکنم.
چرا جامعه صدر اسلام، حکومت علی(ع) را برنتافت؟
طباخیان با نقل تحلیل یکی از مستشرقان برجسته، رفتار مردم مدینه پس از پیامبر را چنین تفسیر کرد: علتِ عدم پذیرش حکومت امیرالمؤمنین(ع) این بود که مردم او را بیش از همه میشناختند. میدانستند علی سختگیر است، زدوبند نمیکند و حق را با هیچ مصلحتی معامله نمیکند.
وی افزود: تصور غلط ما این است که میگوییم چرا علی را خلیفه نکردند؛ باید بپرسیم چطور شد که پس از قتل عثمان، اصلاً حاضر شدند او را خلیفه کنند.
- مردم مدینه علی را میشناختند؛ میدانستند اهل زدوبند نیست.
- امیرالمؤمنین حتی با نزدیکترین یارانش هم مسامحه نکرد.
- مظلومیت علی(ع) پس از رحلت پیامبر، آغاز دوره تحریفها بود.
مظلومیت علی(ع)؛ از داغ پیامبر تا غربت پس از فاطمه(س)
طباخیان بخش دیگری از سخنان خود را به مصیبتهای سنگین امیرالمؤمنین پس از رحلت پیامبر اختصاص داد و گفت: مولا در یک لحظه هم پیامبر را از دست داد، هم با جعل و تحریفها روبهرو شد و هم مظلومیت شخصیاش آغاز شد.
او با روایت بخشهایی جانسوز از شب شهادت حضرت زهرا(س)، فضای مجلس را متأثر کرد: امیرالمؤمنین فرمود اگر داغ تو نبود، تحمل این شب ممکن نبود. ایشان تا آن لحظه از شدت جراحات وارد بر حضرت زهرا آگاه نبود.
انتهای پیام/