به گزارش آشکار، در روزهای گذشته، انتشار تصاویری از یکی از برنامههای گفتوگومحور شبکه سه سیما در فضای مجازی، موجی از واکنشها را میان کاربران به دنبال داشته است. برخی کاربران با مقایسه قاببندی، نورپردازی و شیوه اجرای این برنامه، مدعی شباهت آن با برخی برنامههای شبکههای فارسیزبان خارج از کشور از جمله BBC شدهاند و این موضوع را مورد انتقاد قرار دادهاند.
منتقدان این رویکرد معتقدند که رسانه ملی باید دارای هویت بصری و ساختاری متمایز باشد و هرگونه شباهت ظاهری با شبکههای خارجی میتواند این هویت را تحتالشعاع قرار دهد. آنها بر این باورند که نوآوری در قالب و اجرا، یکی از مطالبات اصلی مخاطب امروز تلویزیون است.
دو نگاه متفاوت به یک قاب
در مقابل این دیدگاه، گروهی دیگر از کاربران و فعالان رسانهای، این مقایسهها را سادهانگارانه میدانند. به باور این دسته، استفاده از الگوهای رایج و استانداردهای جهانی در برنامهسازی تلویزیونی امری متداول است و شباهتهای بصری لزوماً به معنای کپیبرداری یا فقدان خلاقیت نیست.
برخی نیز تأکید کردهاند که در عصر جهانیشدن رسانهها، قالبهای تصویری و ساختارهای گفتوگومحور در بسیاری از شبکههای معتبر دنیا به هم نزدیک شده و آنچه اهمیت دارد، محتوا، خط فکری و رویکرد تحلیلی برنامههاست، نه صرفاً فرم ظاهری.
بازگشت یک پرسش قدیمی
این بحث که طی ساعات اخیر بازتاب قابل توجهی در شبکههای اجتماعی داشته، بار دیگر موضوع کیفیت تولیدات تلویزیونی، هویت رسانهای و نسبت رسانه ملی با استانداردهای جهانی برنامهسازی را به یکی از محورهای اصلی گفتوگوی کاربران تبدیل کرده است؛ موضوعی که پیش از این نیز بارها در مقاطع مختلف مطرح شده بود.
واکنشها به این برنامه شبکه سه نشان میدهد که مخاطبان امروز تلویزیون، با دقت بیشتری تولیدات رسانهای را رصد و تحلیل میکنند. جدل اخیر، فارغ از موافقت یا مخالفت با آن، نشانهای از زنده بودن نقد رسانهای و حساسیت افکار عمومی نسبت به مسیر برنامهسازی در تلویزیون ایران است.
انتهای پیام/