اظهارات منسوب به علی کریمی درباره سوزاندن قرآن کریم با موجی از محکومیت دینی و حقوقی روبهرو شد و مطالبه پیگیری قضایی را برانگیخت.
به گزارش آشکار، انتشار اظهاراتی منسوب به علی کریمی در فضای مجازی درباره سوزاندن قرآن در صورت اجرای احکام قضایی، موجی از واکنشهای گسترده در میان فعالان مذهبی، اجتماعی و حتی برخی جریانهای منتقد حاکمیت را به دنبال داشته است؛ واکنشهایی که محور مشترک آن، تفکیک «آزادی بیان» از «توهین به مقدسات» و تأکید بر مسئولیت حقوقی گفتارهای تحریکآمیز است.
بر اساس محتوای منتشرشده، این موضعگیری با اعتراض کاربران، تشکلهای دینی و شماری از رسانهها مواجه شده و بسیاری آن را مصداق تحریک به نفرت مذهبی و تعرض به باورهای میلیونها مسلمان توصیف کردهاند.
اظهارات جنجالی درباره سوزاندن قرآن
موج واکنش مذهبی و اجتماعی
محکومیت فراتر از مرزبندیهای سیاسی
نکته قابل توجه در واکنشها، گستردگی طیف منتقدان این اظهارات است. حتی برخی رسانهها و جریانهایی که معمولاً مواضع انتقادی نسبت به ساختار رسمی جمهوری اسلامی دارند نیز این نوع بیان را مردود دانستهاند.
از جمله، شبکه کلمه — که به رویکرد انتقادی شناخته میشود — در چند موضعگیری، تهدید به سوزاندن قرآن را رفتاری تحریکآمیز، نفرتپراکن و قابل پیگرد حقوقی توصیف کرده و تصریح کرده است که آزادی بیان، مجوز اهانت به مقدسات ادیان نیست.
در بیانیهها و مواضع منتشرشده، تأکید شده که در بسیاری از نظامهای حقوقی جهان، گفتار نفرتپراکن مذهبی میتواند مبنای تعقیب قضایی قرار گیرد.
تهدید به سوزاندن قرآن توسط علی کریمی
مطالبه پیگیری حقوقی در محل اقامت
برخی تشکلهای مذهبی اهلسنت نیز با صدور بیانیه، این اظهارات را محکوم و اعلام کردهاند که وکلای مسلمان میتوانند موضوع را از مسیر حقوقی در محل اقامت وی پیگیری کنند. در این بیانیهها، هتک مقدسات نه یک اختلاف سیاسی، بلکه تعرض مستقیم به هویت دینی جامعه مسلمانان توصیف شده است.
حقوقدانان یادآور میشوند که در کشورهای غربی نیز مرزهایی برای گفتار عمومی وجود دارد و نفرتپراکنی دینی، نژادی و قومی در بسیاری از موارد جرمانگاری شده است.
محکومیت از سوی طیفهای مختلف
تأکید بر مرز آزادی بیان و اهانت
طرح احتمال پیگیری حقوقی بینالمللی
مرز نقد، اعتراض و اهانت
تحلیلگران ارتباطات معتقدند در فضای پرتنش رسانهای، عبور از مرز نقد و اعتراض به سمت اهانت به مقدسات، نهتنها کمکی به گفتوگو و اصلاح نمیکند، بلکه موجب قطبیسازی شدیدتر و بستهتر شدن فضای تعامل اجتماعی میشود.
به باور آنان، کنش رسانهای مؤثر— در نقد شدید—زمانی ماندگار و اثرگذار است که به باورهای ریشهای و هویتی جوامع تعرض نکند و از ادبیات تحریکآمیز فاصله بگیرد.
