از زمین فوتبال تا میدان جنگ فرهنگی
فوتبال یا پروژه هویتی؟
فراز قورچیان با اشاره به جنجال Pride Match در بازی ایران و مصر، این اتفاق را بخشی از پروژههای هویتی جهانی و تهدیدی برای خانواده و انسجام اجتماعی دانست.
از زمین فوتبال تا میدان جنگ فرهنگی
فراز قورچیان با اشاره به جنجال Pride Match در بازی ایران و مصر، این اتفاق را بخشی از پروژههای هویتی جهانی و تهدیدی برای خانواده و انسجام اجتماعی دانست.
به گزارش آشکار، همزمان با جنجال «Pride Match» در بازی ایران و مصر، فراز قورچیان با هشدار درباره پروژههای هویتی، این اتفاق را بخشی از جنگ نرم جهانی علیه خانواده دانست.
در حالی که دیدار تیمهای ملی ایران و مصر در جام جهانی ۲۰۲۶ قرار است در شهر سیاتل برگزار شود، تصمیم کمیته محلی این شهر برای نامگذاری این بازی به عنوان «Pride Match» واکنشهای گستردهای را در پی داشته است. اقدامی که اگرچه بهطور رسمی از سوی فیفا تأیید نشده، اما میتواند فضای این مسابقه را بهشدت تحتتأثیر قرار دهد.
ایران و مصر، بهعنوان دو کشور مسلمان که همجنسگرایی در قوانین و فرهنگ آنها جرم و خط قرمز محسوب میشود، نسبت به این نامگذاری و برگزاری مراسمهای مرتبط، اعتراض رسمی خود را اعلام کردهاند و خواستار جلوگیری از سیاسیشدن این مسابقه شدهاند.
در واکنش به این حاشیهها، فراز قورچیان، مدیرمسئول مؤسسه فرهنگی ـ آموزشی «پیشگامان من حقیقی» و مدرس دورههای شفای زخم، احساس ارزشمندی و ذهن ثروتمند، این اتفاق را در چارچوبی فراتر از یک رویداد ورزشی تحلیل میکند.
قورچیان با اشاره به سالها فعالیت خود در حوزه جریانشناسی میگوید: سالهاست هشدار میدهم که دو جریان فمینیسم افراطی و الجیبیتیکیو، صرفاً جنبشهای اجتماعی نیستند؛ بلکه ابزارهایی برای سوءاستفاده سیاسی سرمایهداری جهانی جهت ایجاد آشوب، اغتشاش و تضعیف کشورها هستند.
به اعتقاد این مدرس فرهنگی، یکی از مهمترین آسیبهای این جریانها، ضربه مستقیم به نهاد خانواده است: با فروپاشی خانواده، هویتهای مستقل و متزلزل جنسی به افراد تزریق میشود؛ حتی به کودکان القا میشود که در بدن اشتباهی متولد شدهاند و این مسئله آنها را دچار سردرگمی عمیق میکند.
- تزریق بحران هویت از کودکی
- رسانهها در خط مقدم آگاهیبخشی
از بحران هویت تا رکود اجتماعی
قورچیان تأکید میکند که گسترش این الگوها تنها یک مسئله اخلاقی نیست، بلکه پیامدهای اجتماعی و اقتصادی نیز دارد: وقتی افراد درگیر بحرانهای هویتی و شهوات نفسانی میشوند، انگیزه کار، رشد، توسعه و مشارکت اجتماعی کاهش پیدا میکند و این مستقیماً به زیان پیشرفت کشورهاست.
او در پایان خواستار نقشآفرینی جدی رسانهها و مسئولان میشود و معتقد است آگاهیبخشی عمومی میتواند به تقویت خانواده، افزایش وحدت اجتماعی و کاهش فساد کمک کند.
انتهای پیام/