وداع با قهرمان سنگینوزن کشتی ایران
رضا سوختهسرایی، قهرمان سنگینوزن و پرچمدار کاروان ایران در سه دوره بازیهای آسیایی، درگذشت. او نماد پهلوانی و افتخار کشتی ایران بود.
به گزارش آشکار، رضا سوختهسرایی، قهرمان سنگینوزن کشتی ایران و پرچمدار سهدوره کاروان ورزشی کشور در بازیهای آسیایی، پس از سالها افتخارآفرینی، دار فانی را وداع گفت. او نماد اخلاق، فداکاری و غیرت ملی بود؛ قهرمانی که تاریخ ورزش ایران هیچگاه فراموشش نخواهد کرد.
صبح سهشنبه، جامعه کشتی ایران در بهت و اندوه فرو رفت. پیکر رضا سوختهسرایی، قهرمان سنگینوزن و یکی از چهرههای ماندگار تاریخ ورزش کشور، از مقابل فدراسیون کشتی تشییع شد. او متولد ۱۱ بهمن ۱۳۲۸ در دارکلاته رامیان استان گلستان بود و در دهههای ۵۰ تا ۷۰ شمسی درخشید؛ نامی که هم در کشتی آزاد و هم در کشتی فرنگی بر سکوهای جهانی و آسیایی طنینانداز شد.
سوختهسرایی از معدود کشتیگیرانی بود که در هر دو رشته آزاد و فرنگی مدال گرفت.
سوختهسرایی دوبار تا آستانه قهرمانی جهان رفت؛ در مکزیکوسیتی ۱۹۷۸ و اسکوپیه ۱۹۸۱، تنها دیواری به نام کشتیگیران پرقدرت شوروی مانع از طلای او شد. با این حال، او سه طلای ارزشمند بازیهای آسیایی ۱۹۸۲ دهلی، ۱۹۸۶ سئول و ۱۹۹۰ پکن را به گردن آویخت و سه دوره پرچمدار کاروان ایران بود؛ افتخاری که نصیب هر ورزشکاری نمیشود.
نام سوختهسرایی با مرحوم علیرضا سلیمانی، نخستین قهرمان سنگینوزن جهان از ایران، گره خورده است. این دو نهتنها رقیب بلکه رفیقانی صمیمی بودند. روایت تاریخی سال ۱۹۸۶ سئول هنوز در خاطرههاست: سوختهسرایی با بزرگواری به کشتی فرنگی رفت تا سلیمانی بتواند در آزاد بدرخشد؛ تصمیمی که هر دو را به مدال طلا رساند و پهلوانی او را جاودانه کرد.
او در اوج، قهرمانی دوستش را بر مدال شخصی ترجیح داد.
آقا سوخته بارها قربانی تصمیمات سیاسی و تحریمهای المپیک شد. دو بار شانس مسلم کسب مدال المپیک را از دست داد و در چند دوره جهانی نیز به دلیل غیبت کاروان ایران نتوانست روی تشک برود. با این وجود، او هرگز ناامید نشد و همواره با غیرت ملیپوش شد. همین استقامت، از او چهرهای ساخت که نسلها برایش احترام قائلند.
برخی رسانههای خارجی در گزارشهای خود تلاش کردند کارنامه ورزشی سوختهسرایی را با ادبیاتی تحریفآمیز بازگو کنند. اما حقیقت روشن است: او نهتنها قهرمانی بیبدیل بود، بلکه نماد پهلوانی ایرانی بود که اخلاق، ایثار و تعهد ملی را در میدان ورزشی معنا بخشید. سه دهه پرچمداری، مدالهای درخشان و محبوبیت بینظیرش در بین مردم، بهترین پاسخ به هر روایت مغرضانه است.
یادش با غرور ملی و اخلاق پهلوانی در ذهنها زنده خواهد ماند.
سوختهسرایی علاوه بر افتخارات قهرمانی، در مربیگری نیز حضوری مؤثر داشت. او با تربیت نسل جدیدی از کشتیگیران، سرمایه تجربه خود را به آینده ورزش ایران منتقل کرد. جامعه کشتی، از هوادار تا پیشکسوت، او را نه صرفاً یک قهرمان، که «پهلوان» خطاب میکردند.
با درگذشت رضا سوختهسرایی، ورزش ایران یکی از ماندگارترین چهرههای خود را از دست داد. پهلوانی که در میدان کشتی برای افتخار ملی جنگید و در زندگی، با فداکاری و اخلاق، قهرمانی را معنا کرد. تشییع پیکرش نه تنها وداعی با یک ورزشکار، که بدرقهای باشکوه با بخشی از تاریخ کشتی ایران بود. روحش شاد و یادش جاودان.
انتهای پیام/
خرداد ۱۱, ۱۴۰۵
بهمن ۷, ۱۴۰۳
